13 Şubat 2012 Pazartesi

Meşgule Düşürdüm Kendimi...

Tuvalete gitmeyi unutur mu insan,dişlerimi fırçalamak lüks,sabah kahvaltılarım hızlı,buzdolabının içine kafamı sokup tabağa aceleyle atılan peynir,zeytin,domates olmak istemezdim herhalde J,termosa birkaç demlik poşet çay attıktan sonra soluğu hızla Alp’in yanında alıyorum..Hayatımız oturma odasındaki beyaz koltukta geçiyor..Tv kumandası,kitabım,telefonlar,bilgisayarım ve tabiî ki bolca bebek bezi,mendiller,kremler vs ler her şey elimin hemen altında..Bu arada eğer beklediğim bir paket,su yada misafir yoksa çalan kapılara asla bakılmıyor hatta Alp eğer uzun uşraşlarım sonucu kendini uykuya teslim etmişse kapı zili etkisiz hale getiriliyor...

 
Koştur koştur mutfağa git ocağa hemen bi yemek koy ki mutlaka bir malzeme eksik oluyor,çamaşır makinesine çamaşır at,evi üstün körü şöyle bi toparla,Alp’in uyanınca yiyeceği meyve püresini hazırla,yoğurt mayala,biberonları sterilize et,ve 5 dk içinde duş al çık…ve ne kötü ki hep mutfaktaki masama oturup elime bir kupa çay aldığım ve çoğu zaman bir yudum bile almamışken Alp’in ağlama sesiyle hızlı hayatın yeniden başlaması,kupada soğuyup kalan çay ta ki bir sonraki uykuya kadar…
Telefonumda cevapsız aramalar,bakılmayan onlarca sms,e postalarım 2345 lerde,facebook çok şükür ayak üstü cepten idare…Meşgule aldım kendimi… Bazen bir hafta boyunca hiç evden çıkmadığım oluyor..Hafta sonu bir yere gideceksek Alp’i hazırlayıp daha Ömer hazırlanmamışken soluğu dış kapıda alıyorum J Ömer Alp’i ve eşyalarını alıp çıkıyor…Gün ışığı…Benimde çoğu zaman Alp gibi gözlerim kamaşıyor arabada uykum geliyor hemen J 
Ama sonra…Her şeye rağmen gece kollarımda uyuya kaldığında yatağına götürüyorum ya Alp’i…Yavaşça çoraplarını çıkarıyorum,üzerini örtüyorum,yanağına küçük bir öpücük bırakıyorum,kulağına sen yeniden uyanıncaya kadar bu öpücük seni koruyacak diyorum fısıltıyla sonra uzun uzun seyrediyorum onu…İşte o an hiç bir şeye değişilmez…
Hayatımda yaptığım en güzel şey o…Biliyorum ki büyüdüğünde bu günleri hatırlayıp gülüp eğleneceğiz..Ona anlatacağım bu hallerimi..Hadi ya Anne öylemi yaptım gerçekten diyeceği günlerin geleceğini bilmese insan ve bu kadar çok sevilmese evlat bu kadar sabırlı olur muydu anneler bilmiyorum…
Bir şey biliyorum…

Hayatım;  ‘’O,
‘’O, hayatım…..

11 Aralık 2010

0 yorum:

Yorum Gönder

Takip Ettiklerim

Popular Posts

En Son Okuduklarımdan

  • Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler
  • Çocuk Davranışlarındaki Korkuyu Tanımak ve Baş Etmek
  • Çocuğunuz Sizden Ne Bekliyor?
  • Bebeklikten Çocukluğa Geçiş
  • Küçük Mucizeler Dükkanı
  • Limon Ağacı

Blogger Anneler

Bu blogda yayınlanan yazı,fotoğraf ve videoların tüm hakları saklıdır.Bu yazı,fotoğraf ve videolardan alıntı yapılması ya da ismimin yazılı,görsel ya da elektronik ortamda kullanılması halinde yetkili Türk mahkemeleri aracılığıyla hukuki işlem yapılacaktır.

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Blog Template by BloggerCandy.com