19 Mart 2012 Pazartesi

Pazar Gününün Ardından...



 Ana haber bültenlerine konu olan Ankara güneşini görür görmez yataktan kalktığımız gibi dışarıya atlayan gruptanız bizde. Hatta öyle abarttık ki güneş gidecek diye kahvaltı masası olduğu yerde kaldı, ev kapıya kadar çıktık dışarıya. Çıkalım da yolda konuşuruz demiştik nereye gideceğimizi, yollar bizi yine tunalı’ ya götürüverdi. Bu kez babaanne, dede ve büyük anneannemizle birlikte.

 
Meğer biz geç bile kalmışız tüm Ankara çoktan atmış kendini kuğulupark’a. En çok çocuklu aileler, yaşlı teyzeler, dedeler ve köpeğini gezdiren insanlar vardı.  Teyzeler örgülerini almış gelmiş oturdukları bankı bir günlüğüne kiralamış gibilerdi, kalkmaya hiiiiç niyetleri yoktu.
O kadar küçük bir alanda 50 tane köpek bir arada olunca bazen hoş olmayan sahneler yaşandı, çocuklar ağladı.. Yani hayvan severlerin antipatisini kazanmak istemem ve ek olarak belirtmeliyim ki, koca bir kış boyunca sokak hayvanlarını yine ben besledim ama çocukların, bebeklerin ortamlarına sokulmaları bana çok doğru gelmiyor. Sonuçta yeni yürümeye başlayan bebekler zaman zaman düşüyor, emeklemek istiyor, yerde ki taşları keşfe çıkıyorlar vs. Hayvan sahipleri ne yazık ki bu konuda çok düşünceli davranmıyorlar. Bir kaçına tanık oldum köpeklerinin kakalarını bile temizlemeden ayrıldılar ortamdan. Bu duruma şahit olduğum an uzaklaştım. Hadi dedik Alp biraz sallansın sonrada yürüyelim. Çocuk parkına gittik. Orda da durum çok komikti. Çocuk parkı resmen sigara içme yeri olmuş. Zaten sigara yasağından sonra dış mekanlar daha çok rahatsız eder oldu ama çocuk parkında yapmayın bari.. Kısacası biz hiçbir şeyden anlamıyoruz ne köpeğimize bakabiliyoruz doğru düzgün, ne sigarayı nerede içeceğimizi yeri ayırt edebiliyoruz. Garip bir milletiz.



Neyse.. Sonuçta benim için önemli olan Alp’in mutluluğu idi ve oğlum mutluydu gerçi parkta onu çakıl taşlarıyla oynaması için yere bırakmadığımdan dolayı çok ağladı ama yapabileceğim bir şey yoktu. Tunalıda tur atıldı. Birkaç dükkan gezildi, alışveriş yapılmadan geri dönülmedi tabiki.. Kahve dünyasında kahveler içildi, Alp çikolata komasına girmek üzereydi. Uykusu geldiğinden dolayı son saatleri bize işkence çektirdi ama güzeldi. Her şeye rağmen hayatın keyfi insanın sevdikleri yanında olunca bir değer kazanıyor. Annem, ablalarım, miniklerim yanımda olmadığından dolayı nereye gitsem bir yanım hep boş gerçi ama çaresizim bu konuda. Keşke hepimiz bir arada olabilsek demekten çoğu kez alamıyorum kendimi. İmkansız olduğunu bilsem de…






0 yorum:

Yorum Gönder

Takip Ettiklerim

Popular Posts

En Son Okuduklarımdan

  • Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler
  • Çocuk Davranışlarındaki Korkuyu Tanımak ve Baş Etmek
  • Çocuğunuz Sizden Ne Bekliyor?
  • Bebeklikten Çocukluğa Geçiş
  • Küçük Mucizeler Dükkanı
  • Limon Ağacı

Blogger Anneler

Bu blogda yayınlanan yazı,fotoğraf ve videoların tüm hakları saklıdır.Bu yazı,fotoğraf ve videolardan alıntı yapılması ya da ismimin yazılı,görsel ya da elektronik ortamda kullanılması halinde yetkili Türk mahkemeleri aracılığıyla hukuki işlem yapılacaktır.

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Blog Template by BloggerCandy.com