11 Mayıs 2013 Cumartesi

Hep Aydınlat Beni...




Eski fotoğrafları karıştırdım bugün biraz. Alp’in bize geldiği günleri o muhteşem günleri yaşadım an be an. O bilmez ben zaten bilmez, ayaklarım yere basmaz bir halde yaşadığımız o tatlı telaşlar. Emsin, yesin, gaz çıkartsın, uyusun, aman yan yatsın, terlemesin diye diye geçirdiğimiz 2.5 yıl… Şükürler olsun.. Her zorluğu aştık birlikte. Ben onu büyüttüm ama o beni daha çok büyüttü. Anne yaptı once, sonra arkasından bir sürü şey daha oldum. İlk öğretmeni, ilk aşkı, herşeyi. Şimdilerde bana; ‘’anne biliyomusun sen benim karımsın’’ diyor. Ne cevap vereceğimi bilmez halde bakıyorum yüzüne. Her öğrendiği sıfata beni koyuyor. Bir gün tavuğu, oluyorum bir gün karısı, bir gün civcivi. Aşkım diyor. Bir kaç gündür hepten sardı anne gitti aşkım diyor küçüğüm bana. Ağzımın suyu akar halde dolaşıyorum. Herşey ben oldum onun için. Günde kaç kez şükür diyorum arkasından önünden bilmiyorum.



Şimdi bir anneler günü geliyor, reklamlarda izlemiş bana ‘’ anne senin günün var ‘’ diyor. Biliyor yani. 3 yaşı bitecek yakında 3 yıldır hayatımda, nefesimde, yediğimde, içtiğimde, benliğimde. Eğer benden once uyandıysa bazı sabahlarda yatağıma gelip başımda öylece bekliyor. Gözümü ilk açışımda onun aydınlık yüzüyle karşılaşmak, günaydın anneee diye seslenmesi, öpüşmeler, koklaşmalar…. Eğer hayatın içinde huzur diye bir şey varsa onun adı ‘’ Zafer alp’’ başka bir tanımlaması yok.

Bugün ona Aaaalp yarın anneler günü bana ne alıcaksın dedim; sana mısır alıcam dedi J mısır onun hayatta en sevdiği şeydir. Yani bana layık gördüğü şeyin hayatında en çok sevdiği şey olması -konu alt tarafı bir mısır bile olsa- gözlerimi yaşlandırmaya yetti. Annelik işte, onu kucağıma aldığım günden bu yana yerli yersiz bir ağlamadır gidiyor zaten.

Yarın benim ilk anneler günüm değil evet, ama nedense bu seferki çok farklı. Bu durumu kelimeleri olduğu gibi çıkartıp sevgi dolu cümleler kurmasına, benimle sürekli iletişimde olmasına bağlıyorum. Sanıyorum onunla konuşmaya, hayatı paylaşmaya başladıktan sonra çok daha fazla bağlandım bu küçük adama J Ağlarsın, boynuna sarılıp anne ağlama der, gülersin kahkahaları ile eşlik eder, birine kızarsın o da seninle homur homur homurdanır J, her daim benimle arkamda, sırtımda, omuzumda. Gün gelecek ayak numarası 42 olacak, boyu benden uzun olup bana tepemden bakacak, baba olacak, hayatta bir birey olacak her ne olursa olsun o benim her zaman küçük adamım olarak ka la cak.

Bilmiyorum ki daha başka nasıl ifade edilir. Her sözcük yarım, cümleler anlamsız aslında onu anlatmaya.

Benim küçük sevgilim, aydınlık yüzüm, en yakın arkadaşım, gözümün önündeki ışık sensin annecim. Hep aydınlat beni…..

Anneler günümüz kutlu olsun J





1 yorum:

Mommyslifetime dedi ki...

Merhaba,

Bloğunuzu çok beğendim ve takipçiniz oldum. Sizi de bloğumda takipçi olmaya beklerim. Sevgiler

https://mommyslifetime.blogspot.com/

Yorum Gönder

Takip Ettiklerim

Popular Posts

En Son Okuduklarımdan

  • Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler
  • Çocuk Davranışlarındaki Korkuyu Tanımak ve Baş Etmek
  • Çocuğunuz Sizden Ne Bekliyor?
  • Bebeklikten Çocukluğa Geçiş
  • Küçük Mucizeler Dükkanı
  • Limon Ağacı

Blogger Anneler

Bu blogda yayınlanan yazı,fotoğraf ve videoların tüm hakları saklıdır.Bu yazı,fotoğraf ve videolardan alıntı yapılması ya da ismimin yazılı,görsel ya da elektronik ortamda kullanılması halinde yetkili Türk mahkemeleri aracılığıyla hukuki işlem yapılacaktır.

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Blog Template by BloggerCandy.com