2 Nisan 2014 Çarşamba

İlk Kreş Günü...


Burnumun direğini sızlatan adam’a…

Bugün oğlumun ilk kreş günü. Günlerdir anlattığım kreş maceraları, hayal gücünü genişletmek için uydurduğum hikayelerin gerçek yüzü ile tanıştığı gün bugün.

Her sabah alışık olduğu ev düzeninden kolay ayrıldık zaten çok erken uyuduğu için sabah uyanması hiç problem değil gün her gün bizim evde 7:00 itibari ile başlar. Okula gittiğimizde diğer çocukların da bırakılma saatleri olduğu için epey bi kargaşa vardı. Biraz korktu, biraz çekindi, biraz anne anne moduna girdi, seni seviyorum cümlesini kaç kez söyledi artık dinlemedim bile hepten koy vermeye hazır durumdaydım çünkü. 9:00’da kahvaltı saati vardı o saate kadar oyalandık biraz sonra ellerini yıkadı ve öğretmeni ile birlikte kahvaltı yapacağı yere gitti. Hoşçakal demeye bile fırsat bulamadım ki iyi ki de dememişim, elbette ağlıyordu.

Evimiz şu anda bomboş L 3,5 yıldır ilk defa bu gün kovalamaca yok, gürültü yok, etrafa dağıtılmış oyuncaklar yok. Bu süreç bir anne içinde zormuş onu anladım. Onun yanında kararlı tavrımı sürdürmeye çalışıp daha arabaya biner binmez çeşmeleri açtım. Düşünsenize  3,5 yıldır bir rutin var ve bir gün bir an da herşey değişiyor. Kabullenmek elbette çok zor onun içinde ama  herşey o daha iyi bir birey olsun diye.

Düşünmemeye, kendi hayatıma devam etmeye çalışsamda aklımın bir köşesi hep zaferalp’te L bugün ogle yemeği menüsünde biber dolması varmış mesela o dolmaya nasıl bakacağını merak ediyorum J kahvaltısını da yapmamış ama arkadaşları ile uyumu iyi dedi öğretmeni. Bir sure kör, sağır, dilsiz olmaya devam edicez belli oldu. Ama yeni annelere, ve anne olacaklara bir tavsiye vermek isterim ki çocuğunuza karşı çok verici olmayın, insanın elinde değil annesin ve iç güdüsel bir durum Kabul ediyorum ama sonrası onun hayata atılması ve gerçek yaşamı öğrenebilmesi adına çok daha zor oluyor. Bu sebeple sevgi çocuğu yapın, elbette aşkla büyüsün ama asla çok daha fazlasını hissettirmeyin ona. Şimdi benim için daha zor o alışmış arkadaşları ile oynuyormuş ben işime gücüme konsantre olamıyorum işte. Hayatın merkezine çocukları koyunca böyle tepe taklak oluyorsunuz. Yapmayın! Benim gibi kendinizi unutup yaşamaya devam etmeyin.

32 yaşındayım… Hayatımda ilk defa bugün burun sızlaması neymiş anladım. Resmen burnumun direği sızladı, sızlattın be çocuk…



Takip Ettiklerim

Popular Posts

En Son Okuduklarımdan

  • Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler
  • Çocuk Davranışlarındaki Korkuyu Tanımak ve Baş Etmek
  • Çocuğunuz Sizden Ne Bekliyor?
  • Bebeklikten Çocukluğa Geçiş
  • Küçük Mucizeler Dükkanı
  • Limon Ağacı

Blogger Anneler

Bu blogda yayınlanan yazı,fotoğraf ve videoların tüm hakları saklıdır.Bu yazı,fotoğraf ve videolardan alıntı yapılması ya da ismimin yazılı,görsel ya da elektronik ortamda kullanılması halinde yetkili Türk mahkemeleri aracılığıyla hukuki işlem yapılacaktır.

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Blog Template by BloggerCandy.com